Vakantie

Wandelvakantie 2014: Quillan

Dag 1

Om 03.00 was verzamelen geblazen om af te reizen voor onze jaarlijkse wandelvakantie, met bestemming Quillan Frankrijk. Zoals het opviel is voor sommige Kadeekes letterlijk vroeg opstaan.

Ze arriveerden nog in pyjama, een drietal. Sommige zijn niet gaan geslapen, en hebben voor de afreis tijd genomen om nog cavaken te gaan drinken.

Om 03.20 was ieders bagage in geladen, geluk dat chauffeurs met zijn tweeën zijn om de vele zware koffers in te laden, en zeker Erik zijn trolieken met 30 petanqueballen in. Na enkele woordjes heb ik de vele kadeekes slaapwel gezegd, zodat de chauffeurs zijn rit kon aanvangen. Na 3,5 uren gereden te hebben, werd er een stop ingelast. Op deze plaats in Frankrijk was er tijd om rustig ons ontbijtje te nemen. Na nog een paar uurtjes te rijden zijn we Orleans gestopt om te wisselen van chauffeur.

Stefaan is de naam van de chauffeur en zijn vrouw Christa. Om 09.30 uur vertrokken voor 3 uren onafgebroken te rijden, bereikten we een stop om ons middagmaal te verorberen. Om 13.15 iedereen terug in de bus om terug 3 uren verder te rijden, besloten om een kleine plaspauze te maken. Na overleg hebben we nog verder gereden tot 85 km voor de bestemming, Stefan was verplicht om 30 ‘ pauze nog te nemen. Zodat we rond 19.00 uur arriveerden op het domein van Quillan. We werden aan de bus opgewacht door een ganse delegatie van medewerkers die direct ten dienste van ons stonden. Na een korte briefing en sleutel verdeling, is iedereen op pad gestuurd om zijn chalet op te zoeken, onze koffers werden door deze mensen aan de deur geleverd. Zoals gebrieft was zijn we om 20.00 uur op de receptie uitgenodigd. Gevolgd door een heerlijke maaltijd opgesteld in buffetvorm. 22. 00 uur was iedereen zeer moe, en zochten hun chalet op voor een heerlijke en welverdiende nachtrust. Einde van de dag na 16 uren durende busreis en een verplaatsing van 1100 km.

Ronny

Op 20/09 was het verzamelen geblazen op de parking van Sint- Anna. Om 03.00 uur kwamen de  meeste kadeekes met slaapoogjes en met pak en zak toegestroomd.

Rond 03.20 uur vertrokken we dan  met een volle bus richting Frankrijk. Om de 3 uren werd er een stop ingelast zodanig  dat we gebruik konden maken  van het toilet, alsook om wat te eten en te drinken . Na ongeveer 15 lange uren kwamen we eindelijk op onze eindbestemming aan.

We werden hartelijk verwelkomd door de directie van het domein : L’ Espinet , nadien konden we beschikken over onze bungalow.’s Avonds konden we in het restaurant nog genieten van een lekkere maaltijd. Nadien vielen we als een blok in slaap.

Nicole en Willy

Zoals gewoonlijk waren de Kadeekes op tijd op de afspraak, zelfs op dit zeer vroege uur waren ze ruimschoots op tijd, zodat de bus een kwartiertje vroeger dan voorzien kon vertrekken.

De busreis verliep vrij vlot, een uurtje voorbij Parijs werd er van chauffeur gewisseld. Daar nam Stef, dezelfde chauffeur van verleden jaar, het stuur over. Hij was dit jaar vergezeld van zijn vrouw Christa.

Uiteindelijk kwamen we een uurtje later dan voorzien op L’Espinet toe. We werden welkom geheten door onze zes gidsen: Dirk, Wilfried, Johan, Goedele, Eric en Lily.

We kregen onze sleutel en konden op zoek gaan naar ons huisje. Voor sommigen een zeer steile klim!! Onze valiezen werden met een busje aan onze bungalow afgezet.

Een klein uurtje later kregen we een welkomstreceptie met allerlei drankjes en enkele hapjes. Daarna konden we aanschuiven op aan een lekker en uitgebreid buffet (voorgerechten, soep, hoofdgerechten, desserten, wijn en water op de tafels).

Plots kwam Mieleken opdagen, met zwembroek, wandel-T-shirt en das, en nam hij een flinke duik in het buitenzwembad.

De meesten gingen nadien snel hun bed opzoeken na deze lange dag.

Hugo en Gerda

Dag 2: L’Espinet naar Rennes-Le-Chateau terug naar Quillan

Na een korte nachtrust rinkelde de wekker om 07.00uur. Om 08.00uur werd iedereen verwacht aan het ontbijtbuffet, iedereen was tijdig aanwezig. De eerste verrassing van de week was, iedereen kreeg een enveloppe met een briefje erin, als u pech had en er staat op “U hebt gewonnen”. Bent U één van de gelukkigen die een weekverslag mag maken van de wandelvakantie, dus ik had pech.

Om 09.00 uur werd iedereen verwacht aan de receptie om de start te maken van de wandelweek.

Er werden 3 groepen gemaakt, Groep A en B starten via het domein, groep C maakte de verplaatsing per autobus. Ik heb besloten om met groep A de wandeling te maken. De eerste 1,5 km was niet van de poes, we moesten steil naar omhoog. Zodat de groep van 17 kadees de eerste keer getest werd. We wandelen naar Rennes-Le-Chateau met zijn prachtig kasteel, trouwens de zon was van de partij en liet 31 graden optekenen. Op deze prachtige locatie hebben we de tijd genomen om 20’ rust te nemen en ons lunchpakket te verorberen. Nadien hebben we onze tocht verder gezet naar Rennes – les –Baines en we werden vergezeld van een bruine vriend (straathond) die ons blijven volgen is tot onze eindbestemming. De andere groepen wachtten ons op aan klein pleintje met een gezellig terrasje, daar verbleven we tot 16.45 uur. We hebben een totaal afstand van 21 km afgelegd voor eerste dag was dat zwaar genoeg. We hadden nog de tijd om een paar Affligem Trappistjes te drinken.

Om 19.00 uur was er een grote welkomstreceptie gehouden. Zodat we om 19.30 uur konden plaats nemen op het overdekt terras (25 graden), om het avondeten te starten, dat opgesteld stond in buffetvorm. Rond 21.30 uur was iedereen klaar met  eten. Sommigen bezochten het terras om te genieten van lekkere Belgische biertjes of dergelijk, en andere zochten hun Chalet op, nog anderen zijn zeer moe en volgden de weg naar hun bed. Trouwens ik was samen met mijn vrouw bij de eerste groep, einde dag rond 23.30 uur. 

Ronny

Gestart om 09.15 uur  met de winnares van enveloppe Aline (prijs = weekverslag schrijven).

Een start met stramme benen na een lange busreis, onderleiding van Johan en Goedele (gidsen).

Om op te warmen moesten we in de twee eerste kilometers de moeilijkste klus klaren, met nadien 

Als beloning een prachtig uitzicht kregen op de mooie omgeving.

Ons groepje bestond uit 12 man, er vormde zich vlug een goeie sfeer.

Onderweg  kregen we er een 3 de gids bij, onder de vorm van een hond, die de volledige wandeling met ons afwerkte. Ook de witte koeien die aan het grazen waren vielen ons op. Het weder viel goed mee, de warmte bleef beperkt. Bij aankomst zaten we op het terrasje van ons domein, waar we ons wel deden met lekker tapnat.

Waar na het avondeten nog wel wat pintjes sneuvelden, om vervolgens vermoeid de oogjes te sluiten .

Aline en Jean 

Om 08.00 uur lekker ontbijt, nadien splitsing in groepen A-B-C. Rond 09.00uur vertrokken met de bus richting Esperaza. Daar was de jaarlijkse rommelmarkt begonnen, helaas spijtig dat we maar een uurtje te plaatse konden zijn. Het heeft wel ietsje langer geduurd aangezien er een kadeeken  vermist was ? Maar geen nood want na 20’ werd hij keurig aan de bus afgezet door de politie .Daarna vertrokken we met de bus naar Rennes Le Chateau , een zeer mooi stadje waar we de nodige uitleg kregen van Lily (gids). We bezochten de plaatselijke kerk en tal van winkeltjes.

’s Middags was er nog tijd om ons zelf gemaakt lunchpakket in een gezellig zomersweertje  op te eten. De groepen A-B kwamen er na een zware wandeling op de zelfde toe , en groep B besloot om eveneens op deze plaats tijd te nemen om te eten.

Vele toeristen bezoeken dit kleine stadje omdat er een mysterie aan verbonden is. Daar is de pastoor die in 1885de kerk in bezit kreeg en verantwoordelijk voor was. Het boek “ De Davincicode “  van Dan Brown gaat hierover.

Nadien was het tijd om te vertrekken naar Rennes –Les-Baines, op het marktplein dronken we een Affligem van het vat, en nadien wandelden  we door smalle straten van dit kleine stadje. We kregen de nodige uitleg over de thermische baden uit de tijd van de Romeinen.

Nadien was er nog de tijd voor een drankje of een ijsje met veel chocolade!! Een kadeeken met witte short had nogal wat chocolade gemorst tussen haar benen .en…. het resultaat kunnen  jullie wel raden, met natuurlijk veel plezier en leute met dit ongelukje. 

Einde van de dag afgesloten met een buffetavond en een geslaagde dag van de vakantie.

Nicole en Willy

Op onze eerste wandeldag vertrok de wandeling op het domein van L’Espinet. De wandeling ging naar Rennes-le-Chateau en terug.

Het was onmiddellijk puffen en blazen op een zeer steile klim langs een smal pad. De tocht ging verder richting St.-Ferriol en Granès, twee kleine dorpjes aan de voet van de Pyreneeën. We hadden een mooi zicht op bergdorpjes en op de bergtoppen van de Madres en de Bugarach. De weg liep verder langs een oude heirbaan, op sommige plaatsen moeilijk begaanbaar. Onze gids Dirk hield wel een zeer hoog tempo aan, waardoor de meesten van onze groep zijn uitleg niet konden horen en er geen tijd was om foto’s te maken.

Aan de voet van het kasteel vertelde de gids ons het mysterieuze verhaal van priester Berenger Saunière die op het eind van de negentiende eeuw naar Rennes-le-Chateau kwam, van een mysterieuze schat, van de heilige graal, enz.

Tijdens de wandeling zagen we een heel andere flora dan bij ons: amandelbomen, vijgenbomen, kweeperen, granaatappels, wilde druiven, wijngaarden, olijfbomen, laurier, Christusdoorn, looierstruik (waarvan de blaadjes een licht hallucinerend effect hebben).

Een eind verder kwamen we in een totaal ander landschap: de garrigues met zijn stenen en lage plantengroei (tijm, marjolein, lavendel, lage spar-achtigen).

De weg terug ging langs le Fauteuil du Diable, Ronny kon het niet laten om eens plaats te nemen in deze stenen stoel.

We hoorden vertellen dat in Esperanza groep C er plots een derde gids in uniform bij kreeg.

Hugo en Gerda

Dag 3: Puivert et Le Chemin de la Blanche

Om 06.30uur zijn we opgestaan. Zodat ik mijn eerste 2 dagen van mijn verslag kon schrijven, maar de dag begon in mineur. Mijn vrouw was in de vorige nacht zwaar ziek geworden, zodat ze voor de ganse dag in bed verbleef. Om 09.00 uur werd er verzamelen geblazen aan de receptie, eerst een briefing van de plaatselijke gidsen en dan iedereen de bus op. We maakten een verplaatsing van ongeveer 12 km richting Nebias. Daar aangekomen vingen we onze wandeling aan, maar helaas onze was herleid tot 15 kadeekes. We wandelen door weilanden en akkers, trouwens deze streek was niet op druiventeelt gebaseerd, maar op oogsten van aardappelen.Deze wandeling was 16 km lang, vroeger was hier water en vele vissersdorpjes. Na ongeveer 10 km zijn we aangekomen aan het kasteel van Puivert. We hebben het kasteel een bezoekje gebracht, en iets verder hebben we ons lunchpakket opgegeten. Omstreeks 13.15 hebben we onze tocht verder gezet die bijna volledig door de bossen liep tot bijna tot onze startplaats. Normaal was dit bijna het einde van de wandeling, maar Dirk ( gids) had nog een extra mooie weg gevonden om nog mooier af te sluiten. Hij verraste ons met afsluitend het Labyrint van Nebias nog bij te nemen, zeer mooi eerste gedeelte rotsen met groene begroeiing en overgaande naar een rotsreliëf. Omstreeks 15.30 uur was onze wandeling ten einde met 19,5 km in onze benen als prestatie en 5,5 uren wandelplezier. Om 19.30 uur werd het avondeten  voorgesteld via opstelling buffet. Omstreeks 21uur zijn we begonnen met 2 rondes Bingo te spelen, met winnaars Anne en Rita van Willy Killemaes. Omstreeks 23.00 uur werd de bar gesloten zodat we verplicht zijn om naar onze Chalets te begeven . Einde van een geslaagde dag 2, moe maar tevreden onze bedstee opzochten, slaapwel en tot morgen!

Ronny

Verzameld om 09.00uur voor de bus, om allen samen naar Nebias te rijden. Daar kregen we een korte briefing en de groepen werden gevormd.

Wij waren met 10, Johan en Goedele (gidsen) inbegrepen, relatief plat tot het Lac de Puivert waar we ter plaatse een half uurtje rust namen.

Onderweg hadden we ook een klein vliegveldje gezien, vervolgens iets verder op en omhoog het instrumenten museum, en een boetiekje met gratis bediening, waar Goedele vlug een kleedje beet had.Bij het omhoog klimmen naar het kasteel, kwam iemand tot de vaststelling dat hij zijn wandelstokken in bruikleen had gegeven, en vlug terug moest keren om ze op te halen. Het kasteel was vroeger een verzamelplaats van de troubadours of het lustkasteel.

Na wat eten daalden we af terug naar Nebias , waar onze bus ons opwachtte.

Aline en Jean .  

Deze morgen om 09.00uur vertrokken we allen met de bus richting Nebias, de groepen werden gevormd na een korte briefing. Onder de leiding van gids Eric verkenden we een prachtig natuurgebied, gemakkelijk was de wandeling zeker niet.Langs zeer smalle paadjes en stenen , bergop en bergaf kwamen we ’s middags aan bij een labyrint . Onder een stralende zon konden we daar onze picknick nuttigen. Nadien keerden we terug naar Nebias en genoten we bij een Vietnamees koppel van een lekkere thee. Daar werd Etienne Lagring inde bloemetjes gezet, want hij werd vandaag 81 jaar. Rond 16.00 uur werden we door buschauffeur Stefan terug naar Quillan gebracht. Na het avondeten was er afsluitend een bingoavond gepland.

Nicole en Willy

Vandaag reden we met de bus naar Nébias, een kleine gemeente van goed 200 inwoners, om vandaar de tocht naar Puivert te beginnen.

We stapten door een grote vlakte waar vroeger een groot natuurlijk meer gelegen was. Zowat 800 jaar geleden vernielde een aardbeving de omringende natuurlijke dammen en het meer liep zo goed als leeg. We passeerden langs meerdere “camps”, de vissersdorpjes die vroeger rond het meer lagen. Vandaag blijft er slechts een klein gedeelte van dit meer over. Aan de rand van het meer hadden we onze middagpauze. Vanaf het meer ging de weg omhoog naar Puivert, een ander dorpje in het arrondissement Limoux. De voornaamste bezienswaardigheid van Puivert is zijn “Chateau”, dat men reeds van enkele kilometers ver in de hoogte ziet opdagen. Het kasteel, dat dateert van de twaalfde eeuw, had geen defensieve functie maar was eerder een “lustslot” waar de troubadours hun kunsten kwamen tonen. De grootste blikvanger van het kasteel in zijn monumentale, 32 meter hoge donjon. Op de derde verdieping van deze donjon, “la salle des musiciens”, zijn op de sluitstenen van de kruisgewelven prachtig bewaarde musicerende figuren te bewonderen. De middeleeuwse muziekinstrumenten die daarop te zien zijn, werden allemaal nagebouwd en deze zijn te bekijken in het Musèe de Quercorb in het centrum van het dorp.

Daarna begon de afdaling naar Nébias langs een pad, bezaaid met ruwe stenen en keien, dwars door het bos. Vanaf hier week onze gids af van de geplande route en begon hij eerder te improviseren. Hij bracht ons wel langs een zeer mooi weggetje naar het “Labyrinthe Vert” in het bos van Nébias, een enig mooi stukje natuur, waar de rosten, de stenen en de bomen bedekt zijn met een dikke laag mos. De weg slingert zich tussen de rotsen en de stenen, de doorgangen zijn soms zeer smal, zo smal dat rugzakken en wat dikkere buiken er soms moeilijk door konden.

Beneden stond de bus ons op te wachten, na een drankje op het terras, keerden we terug naar L’Espinet.

Er werd vandaag weer aan een hoog tempo gewandeld.

Hugo en Gerda

Dag 4: Wandeling naar Gorges de Galamus

09.00uur werd er verzamelen geblazen om een verplaatsing te maken naar ST-Paul –de Fenouillet,

Na 50’ en 37 km gereden te hebben bereikten we onze startplaats. Na een briefing en begeleiding door de gidsen zijn we aan de rand van de stad gekomen om de wandeldag aan te vangen.

Ik heb besloten om met groep C mee te wandelen. Gans de groep wandelde dezelfde weg en één voor één nam afscheid van ons om hun gekozen groep en afstand te wandelen. Onze groep is natuurlijk de grootste, na een3 tal km. Te hebben gewandeld werd de groep nog eens onderverdeeld zodat uit eindelijk nog met 15 mensen onze gekozen afstand verder zetten. Na de opdeling begon onze groep direct met een stevige beklimming tot Gorges  de Galmus . Op de top hebben we ruim de tijd gehad om foto’s te nemen en te eten. Rond 13.00 uur op de plateau rond gewandeld met prachtige rotsen en diepe zichten op de kloof.We daalden en zijn de Hermitage van Galmus gaan bezoeken. Kluizenaarswoning in de rotsen en in de afgrond van de kloof, we bezochten een aantal huisjes en d prachtige kapel.

Na ons bezoek hebben we onze tocht verder gezet met natuurlijk zeer mooie vergezichten. Omstreeks 15.00 bereikten we terug St-Paul de Fenouillet  om vrij te zijn tot 16.00 uur om terug te verzamelen om de terugreis naar Quillan te maken.Om 19.30 werden we verwacht voor het avondeten, einde van de dag afgesloten aan de plaatselijke bar. Einde 22.45 uur en 10 km gewandeld, aanrader!

Ronny

Vandaag reden we met de bus naar Saint-Paul-de-Fenouillet, langs een smalle weg, uitgehouwen in de rotsen, met op sommige plaatsen een zeer beperkte vrije hoogte, een decor waarin onze chauffeur Stef zijn rijvaardigheid kon demonstreren.

Doordat enkele mensen van groep A aan de gids duidelijk maakten dat het tempo veel te hoog lag, ging het er vandaag wat rustiger aan toe.

We wandelden omhoog naar de Gorges de Galamus, een geklasseerd en beschermd natuurgebied. Waarschijnlijk was dit de eerste woonomgeving in deze gemeente, een plek waar de mensen onderdak vonden in de kalkrotsen. De tocht langs de kronkelende weg gaf een mooi uitzicht op deze schitterende kloof, waar de Agly tussen de rotsen vloeit, in deze periode kalm en rustig, tijdens de winter en regenperiodes kolkend en bruisend, een prachtige plaats voor canyoning. Op een mooi, idyllisch plekje, in het zonnetje en met onze voeten aan de rand van het water, hebben we gerust en gegeten.

We keerden langs dezelfde weg terug en we bezochten  L’Ermitage van Saint Antoine de Galamus en de kapel die dateert van de zevende eeuw.

Door het bos keerden we terug naar Saint-Paul-de Fenouillet. Twee mannen in onze groep konden het niet nalaten om met een touw, vastgeknoopt aan een boom, “tarzannetje” te spelen.

Hugo en Gerda

Met de bus naar Saint-Paul-de-Fenouillet,langs “de tours du curé doorgang( de rotsen in opdracht van de pastoor). Twee uur wandelen naar de Galamus , maar wel eventjes pauzeren aan het watervalletje in de Agly. Langs klein stijgend paadje op naar de Galamus, waar we picknickten en vervolgens een bezoekje brachten aan de l’Ermintage (huisje in de rotsen). We zagen prachtige beelden in de rotsen, teweeg gebracht door de erosie en de regen ,beelden van kerken dieren en alle wereldwezens.

Vervolgens een kaarsje doen branden in de Sint-Antoniuskerk, en de afdaling aan te vatten. De heerlijke mooie natuur bracht ons terug waar we deze morgen gestart zijn. Met de beloning van een fris pintje terug nadien de bus op. Wat vliegt de tijd tot snel voorbij!

Jean en Aline 

Vandaag allen op de bus richting Saint-Paul-de-Fenouillet. Na een rit van ongeveer 1 uur waren we allen klaar om te starten met de wandeling. De groepen werden terug opgesplitst en wij zouden het vandaag plat houden. Maar op een zeker ogenblik konden we niet meer verder, we dienden een andere weg te nemen waarbij we flink moesten klimmen. Eenmaal boven genoten we van de prachtige natuur en niet te vergeten het mooie weer. Op een rustige plek verorberden we onze zelf klaargemaakte picknick. Daarna vertrokken we terug naar het stadje waar we genoten van een lekker biertje. Na de terugkomst van de andere groepen keerden we met de bus naar Quillan en …….

Iedereen zeer tevreden voor vandaag !

Nicole en Willy

Dag 5: Daguitstap naar Carcassonne

Zoals iedere dag werd er om 09.00 uur verzamelen geblazen aan de receptie om onze daguitstap te maken, deze keer was het tante Lilly ( medewerkers)als reisgids. Een  verplaatsing van ongeveer 54 km en een klein uurtje bussen zijn we op onze bestemming aangekomen. Na een korte begeleide rondleiding in de stad Carcassonne werd iedereen vrij gelaten tot 14.45 uur. Deze mooie oude stad is volledig ommuurd en telt in totaal 52 torens. Het kasteel is gebouwd in de 12de en de 13de eeuw.

Trouwens het kasteel is gebouwd op het hoogste punt. Eveneens is er een mooie basiliek te bezoeken, basiliek Saint-Nazaire en Saint-Celse. Het bezoek is prachtig met zeer vele mooie straatjes die bijna altijd uitmonden aan het kasteel. Er natuurlijk gebruik van gemaakt om deze straatjes om te toveren tot tal van winkeltjes en eethuisjes voor de toeristen, op jaarbasis ontvangt deze stad ongeveer 4 miljoen toeristen. Om 16. Oo uur zijn we terug aangekomen aan het domeine De L’ Espinet te Quillan. Om 16.3o uur zijn er 32 kadees geïnteresseerd om deel te nemen aan een petanquetornooitje ingericht door onze vriend Erik (bedankt).Om 19.30 uur stond het avondeten op het programma, zodat het tornooi naar 2 spelletjes herleid werd. Einde van de dag en nadien een bezoekje aan de bar, gaan slapen 22.30 uur en nul km. Gewandeld.

Ronny

Vandaag geen wandeldag maar wel een busuitstap naar Carcassonne. We bezochten de volledig gerestaureerde, ommuurde oude stad, sinds 1997 op de werelderfgoedlijst van de Unesco. De citadel telt in totaal 52 torens en een vestingwal van 3 km.

We gingen de stad binnen langs de Porte Narbonnaise en wandelden dan door de straatjes met zijn vele winkeltjes, vol met souvenirs, regionale delicatessen maar vooral veel prullaria.

De voornaamste bezienswaardigheden zijn le Chateau Combal en de basiliek Saint-Nazaire en Sainte Celse.

In de late namiddag werd er een petanque-tornooi georganiseerd in het domein L’Espinet. Een dertigtal al dan niet geoefende deelnemers beleefden er enkele sportieve en gezellige uurtjes.

’s Avonds moesten we gaan eten in de polyvalente zaal die zich in een kelderverdieping bevond en dat was minder leuk.

Hugo en Gerda

Op het programma van vandaag staat de historische stad Carcasonne .Na een goed uurtje rijden kwamen we aan bij deze bewaarde omwalde stad. De stad is indrukwekkend  met zijn kasteel en talrijke torens (52), we bezochten eveneens de baseliek van Saint-Nazaire met zijn talrijke glasramen.

Nadien slenterden we in de smalle straatjes met zijn vele winkeltjes en restaurants .Na het middagmaal  kochten we nog wat typische geschenkjes voor de thuisblijvers .De uren vlogen voorbij en het was tijd terug te keren naar Quillan . In de late namiddag werd er op het domein nog een petanquetornooi  gespeeld.

Nicole en Willy

Dag 6: Campagne-sur Aude naar Brenac tot Quillan

Na een verplaatsing van 5 km, zijn we aangekomen in Campagne-sur-Aude om onze wandeling te starten. Groepen A-B-C hebben allemaal dezelfde startweg genomen, ik heb besloten om vandaag besloten om mee te wandelen met groep B onder leiding van Johan en Goedele.Na het dorpje verlaten te hebben zijn aan de beklimming begonnen om boven deze top te bereiken. Om dan verder te wandelen gedurende uren op het plateau van De Bouichet. We zijn tot na de middag op dezelfde hoogte gebleven, zodat het leek dat we ergens in Vlaanderen aan het wandelen zijn. Rond de middag zijn we aangekomen in Brenac, een zeer mooi bloemendorpje. Dat gaf aan de aanleiding om daar ons lunchpakket te eten. Normaal was de wandeling bijna gedaan ( 13 km) maar de ganse groep besliste om verder te wandelen. Na beraad zijn we via asfalt en afwisselend met mooie paadjes richting van Quillan gewandeld. Zodat we totaal langs de andere kant de stad benaderen, zodat we nog vele mooie foto’s konden nemen. Omstreeks 16.00 uur hebben we een mooi binnenpleintje gevonden om iets te drinken. Omstreeks 17.10 uur zijn we terug op het domein aangekomen, uiteraard van Quillan naar het domein zijn we met de bus opgehaald. We zijn fier met deze uitstap terug 20 km aan ons totaal konden toevoegen.

Na het avondeten dat trouwens zeer lekker was, stond er een wijndegustatie op het programma.

Einde van de dag om 22.30 en nadien in bed om fris op te staan voor vrijdag, slaapwel! 

Ronny

Vandaag opnieuw wandeldag. Met de bus naar Campagne-sur-Aude. De wandeling begon bergop naar een plateau om dan via “le sentier des Templiers” verder omhoog te gaan naar Souzils, een dorpje van een twintigtal inwoners. Een man in onze groep trok onmiddellijk de aandacht van een oude bewoonster van dit dorpje, ze sloegen snel een gezellig babbeltje. We stegen verder naar een nog hoger gelegen plateau waar zeer veel tijm stond, we bleven een tijdje op dit plateau om dan, deels door een bos, af te dalen naar Brenac. Plots was de weg totaal versperd door een tractor met laadschop. Er zat niets anders op om op de laadbak te kruipen en vandaar op het wiel om dan via het opstapje aan de deur terug beneden te geraken. Een groepsopdracht dus. Iemand die zijn knieën wou sparen en misschien nog droomde van het oude vrouwtje, probeerde het via de struiken maar kwam er niet ongeschonden door. 

We hadden een korte rustpauze op een picknickplaats aan de rand van de weg in Brenac, niet ver van de Chapelle Saint-Antoine. Even verder aan de kerk zat groep B uit te rusten op een veel leuker en mooi bebloemd plekje.

Langs de chemin de Vauban klommen we naar de Col de Brenac (522 meter hoog) om dan af te dalen naar Quillan. Langs die weg kregen we een mooi uitzicht op het domein L’Espinet. Vooraleer te voet terug te keren naar L’Espinet zijn we met de groep op een gezellig terrasje iets gaan drinken. 

Het was een zeer mooie maar redelijk zware tocht.

Hugo en Gerda

Met 17 kadeekes  en de gids Eric vertrokken we deze morgen naar de witte rotsen. Tecknisch was het niet altijd zo gemakkelijk en sommigen hadden een steuntje nodig. Na wat steile hellingen kwamen we op een plateau waar er een stevige wind waaide .We genoten van en prachtig panorama en we aanschouwden  de vele vaalgieren , die op zoek zijn naar een prooi .Nadien kwamen we stilletjes terug naar beneden en was de tijd voor onze picknick op te eten.Langs de Aude (rivier)wandelden we naar Espéraza en in een plaatselijk cafeetje dronken we pastis.

Later keerden we met de bus richting naar ons verblijfplaats. Vanavond staat er voor de liefhebbers van wijn een degustatie op het programma.

Nicole en Willy  

Om 09.00 uur vertrokken groepen A-B-C naar Campagne sur Aude op 5 km van Quillan, waar de groepen  opgesplitst werden. Onze groep vertrok  richting Les Souzills , een klein dorpje met 20 inwoners. Met vriendelijke mensen  en tijd namen om eventjes halt te houden .Vandaar nog licht hellend  en dat dalend naar Brenac. Waar we naast het gemeentehuis een prachtig plaatsje vonden om te eten tussen de geurende bloemen. We hadden toen 10,9 km in de benen. Onder een mooie blauwe hemel en de zon vergezeld van en flauw windje dat de temperatuur niet te hoog liet oplopen.

De mensen werden bevoorraad met een mobiel beenhouwer die eens in de week langs kwam .Na wat op en neer kwamen we na 19,7 km aan in Quillan,waar we genoten op een plaatselijk terrasje van een frisse pint. Onze bus wachtte aan het plaatselijke station, om ons vervolgens naar onze thuishaven te brengen. Een mooie prachtige dag was het, met dank aan onze gidsen Johan en Goedele.   

Jean en Aline

Dag 7: Les Capitelles – Les Terres Rouge

Ongeveer 10 km verplaatsing met de autobus en om 9.45 uur konden we onze voorlaatste wandeldag aanvangen. Ik heb gekozen om de wandeling met de B groep te maken. Er werd vooropgesteld dat we mooie dingen zouden kunnen zien. Na een forse klim zijn we aangekomen en terug te dalen aan een riviertje dat we moesten kruisen. Er was een brug maar met grote blokken zodat we sprongen van de ene blok naar de andere blok om de andere kant te bereiken.Iedereen (12) was droog aan de aan de overkant geraakt. We hebben vandaag een totaal andere wandeling, afwisselend groen en rood. De rode aarde gebieden zijn vlakten met ijzerhoudende grond, in schril contrast met andere aarde. Het leek erop dat we in de farwest beland zijn maar dan zonder paard.

Rond de middag hebben we een mooie plaats gevonden om te picknicken, helaas zijn wij niet de enige groep. Op een gegeven moment komt de groep C ons vervoegen, zodat iedereen nog een beetje kon bijpraten. Na nog een paar uren te wandelen en tussen vele wijngaarden bereiken we rond 15.00 uur ons verzamelophaalpunt . Omstreeks 15.00 uur had iedereen Serres bereikt, een kort busritje terug naar het domein. Er was nog een beetje tijd om met vrienden een partijtje petanque te spelen. Om 19.30 was iedereen op appel om de voorlaatste buffetavond aan te vallen. Na een korte verplaatsing intern zijn we omstreeks 21.00 uur aangekomen in de polyvalente zaal van het domein, dat trouwens volledig tot onze beschikking stond. Zodat we geplande laatste lange avond als dans – en verkleedavond konden bod vieren. Er werden een 6 tal verrassingvoorstellingen gegeven , een kleine opsomming : Erik uit Tirol , K6 (afgeleid van k3) , Corry Van Gorp, Circusnummer Van Goedele (hoepel) en duistere dectives Janssen en Janssen, Erik uit D’Ardennen . Het publiek verkoos K6 tot beste act ( Rita, Danielle en Marylene) en Sneeuwwitje (Nicole Wellekens) als mooiste verkleed. Er werd nog verder gedanst en gedronken tot 00.30 uur. Einde van de dag gewandeld (13 km) en gefeest! 

Ronny

Vandaag zijn we slechts nog met zes in groep A en dat hebben gevoeld, het tempo lag vandaag weer zeer hoog.

We werden met de bus naar Serres gebracht. Voorbij een middeleeuws brugje gingen we naar links omhoog door een sparrenbos. De tocht ging verder langs de sentier de Terre Rouge. We trokken door een omgeving waarvan het landschap met wat verbeelding deed denken aan de Grand Canyon in Arizona en de vele cowboyfilms die daar opgenomen werden. Door een garrigue-gebied gingen we verder naar Peyrolles, nog een dorpje in de omgeving van Quillan. Langs een oud ezelspad door een gemengd bos keerden we terug naar Serres. We kwamen terug aan het middeleeuws brugje waar we deze morgen vertrokken waren en gingen nu de andere kant uit.

We klommen omhoog langs een smal, steil pad dat zich door het bos slingerde. De weg was opnieuw versperd, nu niet door een tractor maar wel door een viertal boomstammen. Weer wat klauterwerk!

Wat verder kregen we een kwartiertje om te rusten en te eten.

De tocht ging verder door weiden en velden, tussen en over de koeienvlaaien, over en onder afspanningen en prikkeldraad, we kregen een mooi zicht op het hoger gelegen Rennes-le-Chateau. We gingen verder langs Granès en Saint-Ferriol. Toen wachtte er ons nog een zeer steile klim naar L’Espinet, gevolgd door een spectaculaire afdaling langs de rotsen. Geen wandelpad meer, maar af dalen op handen en voeten, soms op ons achterwerk. We waren plots geen wandelaars meer maar eerder bergbeklimmers. Het was een redelijk gevaarlijke onderneming, maar door een perfecte teamgeest en wederzijdse hulp, heeft de groep dit toch tot een goed einde gebracht.

Hugo en Gerda

Langs een kabbelend beekje vertrokken we met groep C vanuit Serres naar les Terres Rouges. Op ongeveer 10 km van ons verblijf konden we genieten van verschillende uitzichtpunten  maar vooral de rode kloven zullen mij bij blijven .’s middags kwamen we ook de kadeekes van groep B tegen .Na ons middagmaal stapten we langs bossen en vele wijngaarden terg naar Serres. Daar was voldoende tijd om een frisse pint te drinken  voordat de bus ons kwam oppikken. De dag werd afgesloten met verkleed-en dansavond.

Nicole en Willy

Na een kort busritje vanuit l’Espinet naar Serres, stapten alle groepen uit om apart te vertrekken. De twee eerste kilometers waren niet van de poes, en bracht ons 200m hoogtemeters verschil. Ons 12 koppig groepje met Johan en Goedele baanden zich een weg door het groen. De aardbodem werd roder en roder  en belanden in Terres Rouges. Na nog wat te dalen  en terug stijgen naar een klein dorpje Peyrolle, waar de tijd genomen werd om te eten. Intussen was ook de andere groep aangekomen, en namen onze plaats in om eveneens hun middagstop te houden. De groep B vertrok tussen de wijngaarden naar Lassaignes , waar we nog een familie witte ezels in het oog kregen.

Het dalende stuk naar Serres was verademing en genieten waar onze bus ons eveneens opwachtte. 

Jean en Aline

Dag 8

Helaas, de laatste wandeldag, terug maar met zijn zessen.

De bus bracht ons vandaag naar Camurac. We begonnen met een eerste steile klim door het bos, om een hoogteverschil van ongeveer 500 meter te overbruggen. Rijm op het gras, de eerste sporen van de naderende winter . De weg was opnieuw versperd door enkele omgevallen sparren. We gingen verder omhoog langs de skipistes en enkele chalets. Eventjes oponthoud voor een babbeltje met de mensen van groep C die langs de weg aan picknicken waren. 

We gingen verder omhoog tot 1950 meter. Daar hadden we een schitterend uitzicht op de Pyreneeën, een mooie plek voor het middagmaal.

Na de rustpauze volgde de afdaling door weiden en een beukenbos naar Montaillou. In dit dorpje zaten de mensen van groep B op een mooi terrasje te genieten van de zon en hun picknick. We zijn voor de rest van de namiddag bij hen gebleven en rustig teruggekeerd naar Camurac. In een gezellige bar-restaurant hebben we nog iets gedronken, in afwachting dat de bus ons terug naar l’Espinet bracht.

’s Avonds kregen we nog een afscheidsreceptie aangeboden als slot van deze schitterende week. Zeer mooie, redelijk zware wandelingen, soms nogal avontuurlijk, telkens in een ander landschap, een prachtig domein, lekker eten. Wat kan men meer wensen. Met dank aan onze voorzitter- organisator.

Hugo en Gerda

Met de bus vertrokken om 08.45 uur met eveneens de 3 groepen aan boord. Onze groep (B) startte aan de skipiste van Camurac ( 1600 m) Waar we 300 m. hoogte naar de Roc de Quercourt moesten overwinnen. Iets dat we op een verstandige manier deden, met op tijd een rustperiode in te lassen.

Eens boven op de plateau was het licht golvend , en bezaaid met bloemen en kruiden. Eveneens zijn er sporen van everzwijnen te zien , en zweefden er arenden inde lucht  .In de afdaling naar het dorpje Montaillou  zijn we jagers tegen gekomen, die al een buit hadden neergeknald. Eveneens in dit dorpje namen we de tijd om te eten.

In dit dorpje kwam eveneens groep A zodat we samen afdalen naar onze bus in Camurac, met afsluitend een verdiend  pintje konden gebruiken. Om dan de terugreis naar het domein te maken.

Jean en Aline

De groepen A-B-C en werden deze keer afgezet in Camurac. Ik ging vandaag met Lily (gids) mee want ik wou het kalm houden. De bus bracht ons langs smalle wegen en bochten naar Ax Les Thermes.

Een klein stadje waar we eerst de kerk bezochten en nadien de vele thermische baden . Op bepaalde plaatsen in de stad stonden konden we pootje baden in het warme water.

Nadien bezochten we de wekelijkse markten de plaatselijk winkeltjes;Na het eetmaal in de open lucht reden we met de bus terug  nar boven om de andere groepen op te halen .

Blijgezind keerden we allen terug naar L’Espinet . Vanavond afscheidsreceptie en bespreking voor de terugreis.

Besluit: (van ons) Prima organisatie , uitstekende gidsen. één van de beste wandelvakanties die wij ooit hebben meegemaakt , bedankt!

Nicole en Willy

Foto's Guy Van Der Veken

 

Midweek Corbion 2014

34 Kadeekes hadden zich ingeschreven voor de midweek wandelvakantie die doorging van 12 tot 16 mei in Corbion. Tegen maandagavond was iedereen aangekomen in hotel Corbillon (sponsor van onze club). We konden meteen kennismaken met de gastvrijheid en de culinaire kunststukjes van Mimose en Jurgen, de uitbaters van het hotel. Dit was al een voorbode van de prettige dagen en de lekkere maaltijden waarvan we deze week zouden kunnen genieten. De organisatoren, onze voorzitter Ronny en Kadeeken Eric, hadden heel wat tijd gestoken in de uitwerking van een mooi wandel- en ontspanningsprogramma. Een samenvatting : een zoektocht met borrelstop als kennismaking met Corbion, het bijwonen van een roofvogelshow, een keuze uit korte en langere wandelingen, een bezoek aan de abdij “Notre-Dame de Clairfontaine” en de abdij van Orval, een bingoavond en twee quizavonden. De groep die de langere afstanden bewandelden is erin geslaagd om iedere keer het juiste pad te verliezen, problemen met links of rechts, het brugje over de Semois niet vinden, kiezen voor een doodlopend pad, enz. Maar alles verliep toch in een zeer goede sfeer en ze vonden telkens weer een oplossing om toch een schitterende wandeling te doen en het hotel terug te vinden. Onze parcoursmeester Marc, die niet mee ging met deze groep, kon bij momenten zijn plagend leedvermaak niet verbergen. Tijdens de wedstrijdjes (zoektocht, bingo, quiz) viel het op dat sommigen deze activiteiten opnamen als spelletjes, terwijl bij anderen de competitiegeest snel naar boven kwam; ontspanning werd bij momenten “spanning als ontspanning”. Donderdagavond was er prijsuitreiking en onze gastheer Jurgen (naast kok ook entertainer) had voor de ontspanning gezorgd met muziek en verkleedpartijen. Later op de avond werd er ook al eens gedanst en volgens goede bronnen werd het voor sommigen heel laat of zeer vroeg. Deze schitterende week, waarbij we elkaar beter leerden kennen en waarin vriendschapsbanden werden gesmeed, was zeer snel voorbij. Meerdere Kadeekes zijn zeker van plan om terug te keren om te wandelen in dit prachtig gebied en om te genieten van de kookkunst van Jurgen. Een klein groepje is zelfs vrijdagnamiddag gebleven om nog een avontuurlijke en bij momenten spectaculaire wandeling te maken, en deze keer zijn ze niet verloren gelopen!

Dag 1

Dag 2

Dag 3

Dag 4

Dag 5